Tuina

Masaż tuina pochodzi z Chin. W starych księgach medycznych z okresu dynastii Song (960–1279) istnieją zapisy dotyczące masażu leczniczego i profilaktycznego małych dzieci.

Fizjologia dzieci jest inna niż osoby dorosłej. Ze względu na gwałtowną zmienność procesów dolegliwości rozwijają się w odmienny sposób i prezentują inne wzorce, dlatego też metody leczenia muszą być inne. Masowanie dzieci musi być szybsze i delikatniejsze. Tuina pediatryczna różni się od masażu dorosłych rytmem, technikami i obszarami zastosowania. Terapia wykorzystuje zazwyczaj szybkie techniki łagodnego i powierzchownego masażu.

Specjalna technika tuiny dla dzieci pozwala poruszać i przywracać właściwe dla dzieci procesy fizjologiczne bez zadawania bólu albo wywoływania uczucia dyskomfortu. Tuina w formie zmodyfikowanej stosowana jest u dzieci do 7.–8. roku życia. Jest to łagodna i prosta, a jednocześnie bardzo skuteczna metoda.

Sposób stosowania tuiny u dzieci i jej specjalna technika nie są jeszcze dobrze znane w krajach zachodnich, a powinna ona być pierwszą próbą leczenia małych dzieci.

Masaż tuina u dzieci w wieku od kilku dni do 7–8 lat można stosować przy wielu schorzeniach i objawach, takich jak: zaburzenia rozwoju psychomotorycznego, w tym autyzm, alergie, bóle różnego typu (w tym głowy, brzucha, kończyn), a także wymioty, zaparcia, biegunka, gorączka, kaszel, rozdrażnienie, nadpobudliwość (w tym ADHD), problemy ze snem i zimowe przeziębienia. Bardzo istotną częścią tuiny jest jej działanie profilaktyczne – zapobieganie powyższym schorzeniom.